Η Δημόσια Βιβλιοθήκη Σιάτιστας λειτουργεί ως ΝΠΔΔ από το 1953 (ΦΕΚ 148/B'/27-6-1953). Κεντρική χαρακτηρίστηκε το 1998 (ΦΕΚ 358/Β'/15-4-1998) και αναβαθμίστηκε από τμήμα σε διεύθυνση. Το 2007 χαρακτηρίστηκε Ιστορική (ΦΕΚ 1998/Β'/11-10-2007) και από το 2008 (ΦΕΚ 1584/Β'/7-8-2008) προστέθηκε στον τίτλο η ονομασία "Μανούσεια". Συμπλήρωσε πάνω από μισόν αιώνα λειτουργίας. Συλλογές βιβλίων υπάρχουν στη Σιάτιστα από την εποχή της μεγάλης ακμής της, δηλ. από το 17ο αιώνα, καθότι η πόλη ήταν ένα από τα ακμάζοντα πνευματικά κέντρα, όπως η Κοζάνη, η Καστοριά, τα Γιάννενα, οι Σέρρες, το Μοναστήρι, η Μοσχόπολη κ.ά., όπου υπήρχαν σχολεία και καλλιεργούνταν τα ελληνικά Γράμματα και η ελληνική Παιδεία.

"Στόχος μας η αυτομόρφωση και η ενημέρωση του κοινού"

Η βιβλιοθήκη συγκροτήθηκε από δωρεές βιβλίων που πρόσφεραν λόγιοι εμπνευσμένοι από πατριωτικά αισθήματα και τέτοια δεν έλειψαν και δε θα λείψουν ποτέ από τους Σιατιστινούς. Πυρήνας της υπήρξε ένας μεγάλος αριθμός βιβλίων, δωρεά του Θεόδωρου Μανούση, του πρώτου καθηγητή της Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, (από τον οποίο πήρε και το όνομα, «Μανούσεια Βιβλιοθήκη Κοινότητος Σιατίστης» αρχικά, το 1858).

Τα πρώτα βιβλία της στεγάζονταν στα κελιά του Αγίου Δημητρίου, μέχρι την μεταστέγασή της σε ευρύχωρη αίθουσα του Τραμπάτζειου Γυμνασίου, που χτίστηκε το 1888. Από κει πάλι, το 1954, μεταστεγάστηκε σε ένα τμήμα της Αποστολικής Διακονίας, το όμορφο ιδιόκτητο κτήριο της βιβλιοθήκης, που το 1987 κατεδαφίστηκε μαζί με την Αποστολική Διακονία.

Το 1987 στεγάστηκε οριστικά στο κτήριο του Κουκουλίδειου Πνευματικού Κέντρου, όπου σε ειδική μεγάλη αίθουσα με ξύλινους, παραδοσιακούς βιβλιοστάτες είναι εκτεθειμένες όλες οι συλλογές παλαιών και νέων βιβλίων, ενώ στο ημιυπόγειο στεγάζονται η Κινητή Βιβλιοθήκη και το Δημόσιο Κέντρο Πληροφόρησης.